Kil nedir?

Kil nedir?

Kil, genellikle Alüminyum Silikat hidrantlarından oluşan bir mineraldir. Yeryüzünde (rüzgarların etkisi ile ) ve yer kabuğunun derinliklerinde mineral kütleleri şeklinde görülür. Doğada bolca bulunur. Fakat bu killer, genellikle saf yapıda değildir, içerisinde kalker, silis, mika, demir oksit bulunur.

Kil ıslatıldığında kolloid özelliğine sahip olurlar.

Killerin tane çapları genellikle 0,002 mm’den küçüktür. İçerisinde bulunan yanıcı maddelerden dolayı renk alırlar ve sarıya veya kırmızıya çalan renkleri vardır.

kil

Kil, su tutucu özelliğe sahiptir ve bu nedenle sürekli nemlidir. Islatıldığında şişer, kuruyunca sıkışırlar. Kil sıkıştırıldığında tıpkı bir sünger gibi, içindeki suyu dışarı atar. m Al2O3 , n SiO2 , p H2O kil’in kimyasal formülüdür.

Kil işlenebilir ve şekil verilebilir.

Çoğumuz çocukken el işi derslerinde kil kullanmışızdır. Toz haline getirilmiş kil’e uygun ölçülerde su eklendiğinde kolaylıkla şekil verilebilir.

Kil’e su karıştırıldığı zaman plastisite özelliği kazandırılabilmektedir. Yapılan deneyler sonucu su haricindeki hiçbir sıvı plastisite özelliği kazandırmamıştır.

Ayrıca dolgu maddesi olarak birçok üründe plastik, kauçuk, kağıt ve boya üretiminde kullanılır.

Kohezyon

Kum ile suyu karıştırıp bir kalıp oluşturup, kuruduktan sonra o kalıbı kolaylıkla parçalayabilirsiniz fakat su-kil karışımı arasında kohezyon yani molekül çekim kuvveti olduğundan şeklini muhafaza kabiliyetine sahiptir. Burada dikkat edilmesi gereken kilin kalıcı bir şekil alabilmesi için su ile karıştırılması şarttır. Yine yukarıda bahsedildiği gibi su dışındaki sıvılar ile kil hamuru elde etmek mümkün değildir.

 

Kil Renkleri

Kil, metal oksitlerle karışmış halde bulunduklarından doğal bir renge sahiptir. Saf kil (kaolen) beyaz renklidir. Bununla birlikte kırmızımsı, maviye çalan gri, yeşil, siyaha yakın gri, pembe veya sarı renkte bulunabilir. Bu renklere bakarak kilin içerisinde hangi maddelerin karışmış olduğu anlaşılabilmektedir.

Esmer renkli kil’de, limonit,
Kırımızı renkli kil’de, demir peroksit,
Siyaha çalan renkli kil’de manganez dioksit,
Menekşe rennkli killerde ise organik maddeler bulunmaktadır.
Pişirildikten sonra oksitlerin yüksek ısıda renkleri değiştiğinden, kil pişirilmeden önceki rengini yitirebilir.

Kil’in büzüşmesi

Kil’in plastite özelliğinden dolayı, killer su ile yoğrulup kurumaya bırakıldıklarında ve hatta ardından fırına verildiklerinde hacimlerinde küçülme meydana gelir. Buna kilin rötre yapması da denilir. Rötre, killerin plastisite özelliğiden sonra gelen en önemli özellikleri arasındadır.

Laboratuvar fırınlarında düşük ısı derecelerine maruz bırakılan kil, öncelikle serbest haldeki suyunu ardından emdiği suyu kaybederek rötre yapar. Fırının ısısı 200 °C geçmediği takdirde bu durumun tersi yaşanabilir. Yani rötrenin devam edebilmesi için en az 200 °C ‘e ihtiyaç vardır.

Kil’in kullanım alanları

Kilin en önemli kullanım alanlarından biri seramik endüstrisidir. 2000°C’lik fırınlarda, daha önceden istenilen şekil verilmiş olan kil pişirildiğinde sabir bağlanmış porselen elde edilmektedir. Rötre’nin yavaş ve artan bir grafikte olması gerekmektedir.
Refrakter tuğlaları, fırın duvarlarının yapımında kullanılan tuğlalar kaolen yapıdadır. Genellikle Amerika, İlgiltere ve Çekoslavakya’da çıkarılmaktadır.
Bunun yanı sıra kaolen kağıt sanayinde dolgu malzemesi olarak kullanılmaktadır.
Petrol kuyularında, petrolün rafine edilmesinde katalizör olarak kullanılır.
Su geçirmeme özelliğinden faydalanılarak baraj ve göllerin dolgularında da kullanılır.
Dermatoloji’de cilt temizliği için maske olarak kullanılır.
Renklendirilmiş killer ile yapılan çiçek vb. süs eşyaları da günümüzün yükselen trendleri arasında.

Beğen  
Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir